Verborgen gebreken

Mensen die niets liever doen dan over hun problemen praten, worden opeens bescheiden als ze hun huis willen verkopen en ik informeer naar mogelijke problemen die niet direct zichtbaar zijn. De bekende en gevreesde verborgen gebreken. Juridisch is er geen speld tussen te krijgen. De verkoper heeft een informatieplicht en de koper een onderzoeksplicht.

De verkoper moet dus alle beperkingen van zijn huis die niet zichtbaar zijn vermelden.
De koper moet onderzoeken met welke gebreken hij te maken heeft of kan krijgen. Informatie daarover is goede munitie bij het onderhandelen over de prijs. Gebreken die de koper na de overdracht van het huis ontdekt, zijn in principe voor zijn rekening.
Hij kan de verkoper in gebreke stellen, maar dan moet hij met feiten kunnen bewijzen dat hij bewust is misleid. Daar worden meestal alleen advocaten beter van.

Als regionale makelaar ken ik de huizen in ons werkgebied alsof ik er zelf hebben gewoond. Ik stamp hard op de houten vloeren, open ramen en deuren en trek de wc door. Zo krijg ik een idee van het functioneren van de woning. Het lastige is dat mensen die lang in een huis wonen, gewend zijn geraakt aan de eigenaardigheden en die niet als gebreken ervaren. Die schuine en krakende vloer, ja, die hoort bij het huis. Ik denk dan meteen aan de houten vloer of de fundering, aan houten palen die kunnen rotten en de hoge kosten voor het vernieuwen.

Dat soort zorgen wil ik kopers besparen. Een aankoop-makelaar heeft zich pas bewezen als achteraf blijkt dat hij erger heeft voorkomen. Die klaar staat als er na de overdracht toch nog iets aan de hand blijkt te zijn. Een makelaar die dan niet thuis geeft, is een makelaar met verborgen gebreken.

Hans Bos

P.H. Verheul Makelaardij

Gerelateerde berichten