Schager schakers mede dankzij steun Verheul Noord-Hollands bekerkampioen

Het was vanaf de halve finales in de ochtend tot en met de finale die pas na zessen eindigde een bloedstollend gevecht, maar schaakclub Magnus trok hem zaterdag in het Schager Slot over de streep. De Schager schakers legden voor het eerst in de 64-jarige geschiedenis beslag op de Noord-Hollandse beker. Mede dankzij steun van Verheul dat een premium sponsor is van de schaakvereniging.

Magnus was, hoewel het dit seizoen in competitieverband acteerde in de een-na-hoogste klasse van Noord-Holland, favoriet om de cup te winnen. De ploeg, die aantrad met internationaal meester Piet Peelen, Verheul-relatie Warner de Weerd, Enrico van Egmond en Wim Boom, trof het ’s ochtends echter slecht in de loting. Het mocht direct tegen Krommenie, op papier de lastigste tegenstander. En ook de start van de wedstrijd ging niet helemaal naar wens. De Weerd kwam in een huisvariant van de tegenstander terecht. Hij vermoedde terecht onraad, ging daarom de openingscomplicaties uit de weg en nam genoegen met remise. De andere drie borden stonden bijna de gehele wedstrijd van een tikkeltje minder tot in het geval van Wim Boom slecht tot verloren. Kopman Peelen kwam, zijn meestertitel ten spijt, daardoor niet verder dan remise. Boom echter bevestigde zijn status als topscorer door aan het laatste bord zijn tegenstander te trucen. Daarmee was Magnus er nog niet, want bij een gelijkspel zou het resultaat van het laatste bord vervallen. Van Egmond mocht daardoor niet verliezen. Het clubicoon van Magnus deed dat met verve. Keer op keer vond hij de sterkste zet. Tegenstander Cor van Dongen moest forceren, deed dat ook, maar dat kostte slechts een handvol pionnen en de partij waardoor de Schager schakers met 3-1 wonnen.

De finale was een herhaling van zetten: Magnus streed in de competitie met Heerhugowaard om het kampioenschap in de regionale eerste klasse. Juist die ploeg rekende net als Magnus af met een team dat in competitieverband een afdeling hoger speelde: De Uil, regerend bekerkampioen nota bene, werd met 3-1 verslagen. De finale werd zoals hij moest zijn, namelijk lang en meespelend. Heerhugowaard had het eerste bord zoals dat heet opgeofferd door daar routinier Gerrit van Oostrom neer te zetten die normaliter aan het laatste bord zit. De Weerd trof met Kevin Tan de sterkste Heerhugowaarder, terwijl Van Egmond op drie tegen De Haas speelde en topscorer Boom op vier tegen Dennis Keetman, de topscorer van Heerhugowaard. Op bord twee en drie waren de krachtsverschillen op papier nihil, waardoor het vooral van Peelen en Boom moest komen. Dat gebeurde ook, maar met veel pijn en moeite.

Boom bracht Magnus op voorsprong door toen het op rekenen aankwam net wat behendiger te zijn. Op dat moment had Peelen al een pion gewonnen en stond Van Egmond zelfs een stuk voor. Laatstgenoemde was echter moegestreden van zijn epische strijd in de ochtenduren en gaf het helemaal weg. Peelen was ondertussen in vliegende tijdnood gekomen. Onderwijl had De Weerd in het middenspel toegeslagen en had uit in de tactische verwikkelingen een pion meer overgehouden. Tan bleef echter de zwarte koning lastig vallen en een blik opzij leerde inmiddels dat Peelen weliswaar nog steeds in tijdnood zat, maar dankzij de tien seconden bonustijd per zet zijn tegenstander in een zodanige houdgreep had dat veel rekenen niet meer nodig had. Dus besloot De Weerd aan te sturen op zetherhaling met remise als resultaat. Dat bleek de juiste keuze, want de internationaal meester naast hem won inderdaad. Einduitslag 2,5-1,5 en de beker ging naar Magnus.

Gerelateerde berichten