Plee-figuur

Was Hans Klok hier bezig geweest? Dat bedacht ik toen ik met de koper en de verkoper naar de wc keek. Bij de eerste bezichtiging was dit een rustieke, eikenhouten pleisterplaats. Met eikenhouten bril, dito klep, dito rollenhouder en dito kastje. Alles verdwenen. Nu staarden we naar bijna niets, naar een gewone wc met een door ouderdom vergrijsde en wiebelende bril.

‘Dit kan niet,’ zei de koper beslist.
‘Ik doe wat ik contractueel verplicht ben, het huis functionerend opleveren. U kunt naar de wc,’ zei de verkoper en trok door.
‘Maar dit heb ik niet gekocht,’ zei de koper verontwaardigd. ‘Dit zag er de eerste keer heel anders uit.’
De verkoper haalde alleen maar zijn schouders op.
‘Dan zijn we klaar,’ zei de koper. ‘Zeg de afspraak bij de notaris maar af. Ik koop niet iets wat me niet aanstaat.’

Ik kon nog net voorkomen dat hij wegliep. Ik was de makelaar van de verkoper, maar in dit geval moest én kon ik de koper gelijk geven. Ik wees de verkoper op de lijst van onroerende zaken, waarop vermeld stond dat de toiletaccessoires (eikenhout) achterblijven. Met de paraaf van de verkoper. Hij moest een uurtje hard werken om de toiletruimte weer in oude luister te herstellen, maar de afspraak bij de notaris – en de verkoop – ging door.
Ik haal deze ervaring graag aan als verkoper of koper sputtert, omdat ik aandring de lijst van (on)roerende zaken zorgvuldig in te vullen. Duidelijkheid over wat achterblijft, meegaat of wordt overgenomen, voorkomt later veel geharrewar. Ik heb meegemaakt dat een verkoop bijna niet doorging, omdat de verkoper een oude deurklopper had meegenomen die de koper juist graag wilde hebben.

Zo’n praktische lijst helpt om het hele proces van het eerste contact tot en met de ondertekening van het koopcontract probleemloos te laten verlopen. Want dat vind ik de belangrijkste toegevoegde waarde van een makelaar: zorgen voorkomen bij de koop of verkoop van een huis.

Hans Bos

P.H. Verheul Makelaardij

Gerelateerde berichten